พันแสนคำประทับใจ ในเส้นทรายสีเงา

เส้นทรายสีเงา ปฐมบทแห่งซาเลม อัสวัด

' คน ' ที่มีคนยอมฟังจำนวนมากกว่าคือ ' คน ' ที่ได้รับการยอมรับ แต่ทุกวันนี้สิ่งที่คนจำนวนมากยอมรับ ไม่ได้หมายความว่า.....เป็นสิ่งที่ถูกต้องหรือสิ่งที่ดี เสมอไป
ช่องโหว่ของทฤษฎีเสรีนิยม เริ่มปรากฎชัดในทุกวันนี้

"ชีวิตเป็นของข้า ข้าลิขิตมันเอง "
แม่เฒ่าถึงกับหรี่ตาฟังความดื้อดึงของเจ้าชายหนุ่มร่างสูงใหญ่
" มนุษย์ทุกคนถูกกำหนดไว้ด้วยชะตากรรม มันอาจจะตลกกับมนุษย์เราบ้าง แต่ชะตากรรมไม่สามารถบีบคั้นให้เราทุกข์หรือสุขได้ เพราะเราเท่านั้นที่จะเป็นคนเลือกปากทางแห่งความทุกข์หรือสุขด้วยตนเอง แม้วันนี้พระอาทิตย์ตกดินไปแล้ว วันพรุ่งนี้พระอาทิตย์ก็ต้องขึ้นมาใหม่ แล้วจะด่วนลับตาไม่รอคอยพระอาทิตย์ขึ้นอยู่ใย มัวแต่จ่อมจมในความดำมืดของราตรีเพียงอย่างเดียว ก็จะไม่มีวันเห็นแสงของทิวา
"ข้าถูกกำหนดมาให้อยู่ในความดำมืดของราตรี"
"คนเราไฉนเลยจะรู้จักความมืดถ้าไม่มีแสงสว่าง พระองค์อาจเป็นประกายของแสงสว่างในความมืดนั้นก็ได้"

แม้จิตใจมนุษย์ไม่อาจหยั่งถึงที่สุดได้ 
เขาก็ใช้ประสบการณ์ที่ผ่านมา...
พยายามหยั่งให้ลึกที่สุดเท่าที่จะหยั่งได้

ยามนี้รู้ตัวแล้วว่า สติยังมียั้ง สองมือยังสามารถ แล้วจักมาทิ้งขว้างร่างกายที่กว่าจะก่อประกอบเป็นลมหายใจได้อย่างยากลำบากนี้ได้อย่างไร รู้ว่าชีวิตตนเองมืดมน แสดงว่าจักมีแสงสว่างรออยู่ข้างหน้า แล้วจะมัวปิดหูปิดตาไม่ดูแสงสว่างที่กำลังจะเข้ามาสาดส่องชีวิตได้อยู่ใย


ยิ่งเมื่อจิตใจมีความใฝ่ฝัน และ....สัญญาลูกผู้ชาย จะกลับไปก่อร่างสร้างฝัน ทำเพื่อปากท้องเพื่อลมหายใจคนอื่น เพิ่มคุณค่าจากลมหายใจเพียงตัวตนคนคนเดียวนี้ ได้ไปผลักดันช่วยต่อลมหายใจของชีวิตผู้คนนับหมื่นคนบนแผ่นดินพระบิดาให้มีความสุขความเดิม

หัวเราะไปเถิด ในวันนี้ เมื่อเจ้ายังมีแรงหัวเราะและขบขันกับชีวิตได้ เพราะว่า...' เมื่อพระองค์ก้าวเดินลงไปสู่โลกความจริงเบื้องล่าง ความทุกข์ทรมานที่แท้จริงมันกำลังจะเริ่มต้นใหม่แก่พระองค์ เจ้าชายซาเลม อัสวัด'