เมื่อดอกไม้สยายกลีบ ดาราจะชื่นชม
เมื่อดอกไม้ร่วงหล่น ดาราจะเหงา
เมื่อเราเดียวดาย ดาราจะเป็นเพื่อนเรา
เมื่อเราเป็นเถ้า จะกลับไปรวมเป็นดารา
มหารานี เป็นเรื่องราวของเจ้าหญิงพระองค์หนึ่ง ซึ่งดำรงพระยศเป็น ‘อัครราชกุมารี’ มีพระนาม ‘เจ้าหญิงศาศวัตรา’ มีพระอนุชานาม ‘เจ้าชายศิขรินทร์’ ทั้งสองพระองค์ประทับ ณ คันธามาส มิใช่ในศิขิน!
ทำไมต้องมาประทับ ณ หมู่บ้านเล็กๆที่ราบสูง ริมภูเขา ทำไมพระราชาธิบดี ไม่ให้พระโอรสพระธิดา ประทับในเขตพระนคร และทำไมบัดนี้ต้องส่งพระธิดาองค์โต ‘เจ้าหญิงศาศวัตรา’ สู่หิมวันต์
ฤาว่าพระราชาธิบดีทอดพระเนตรเห็น ‘ช่องทาง’
‘หิมวันต์’ จะช่วยพระโอรสองค์น้อยได้
นั่นคือ ‘หน้าที่’ แห่งเชษฐภคินีพึงกระทำ การเสด็จ ‘แผ่นดินหิมวันต์’ คือการไปทอดพระเนตร ‘ฐานอำนาจ’ มงกุฎและบัลลังก์ ต้องมี ‘อำนาจ’ รองรับเสมอ
ฐานราชบัลลังก์ศิขรินทร์ต้องการ ‘หัตถ์’ ค้ำจุน
‘หัตถ์’ ที่มั่นคง และทรงอำนาจขณะนี้...เจ้าชายรามิล!
หาก ‘รามิล’ คือ พญาอินทรีแห่งห้าขุนเขา ‘ปัญจคีรี’ มี ‘มรตาบดี’ เป็นพระสมัญญา พระสมัญญาอันเนื่องมาจากคำโจษจันว่า ทรงเป็นผู้ทรงอำนาจสูงสุดในเผ่าที่โหดเหี้ยมที่สุด มรตาบดี ที่มีความหมายน่าสะพรึงกลัว
รามิล พระนามอันหมายถึง เทพเจ้าแห่งความรัก ไฉนพระสมัญญาจึงก้าวล่วงถึง เทพเจ้าแห่งความต่าย!
งามเงื่อน ดุจเดือน เพ็ญกระจ่าง
เป็นหนึ่ง ประดับกลาง นภาใส
เป็นหนึ่ง ในตรง หฤทัย
จันทราพิมพ์ พักตร์เจ้าไว้ ให้คนยล
อ้าโฉม ลอยล่อง ฟ่องฟ้า
สามดิลก ฤาหา เทียบได้
แจ่มจรัส ประโลมหล้า ยาใจ
เพ่งพิศไว้ กลัวหาย กับสายลม
ทุกบรรทัดอันปรากฏขึ้นบนปลายปากกา ลัษณวดี จึงเป็นเรื่องราวแห่งมหารานี ที่ผู้อ่านทุกท่านต้องติดตามด้วยความประทับใจอย่างยิ่ง เช่นเคย
รัชนก นามทอน
บรรณาธิการ
เดือนสิงหาคม ๒๕๕๑
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น